اعتیاد در مدارس چالشی است که اغلب با انکار و عدم ارائه آمارهای واقعی از سوی مسئولان آموزش و پرورش مواجه شده است این درحالی است که امروزه به تبع اجتماع، مدارس نیز درگیر آسیب های اجتماعی از جمله اعتیاد، خودکشی، تجاوز جنسی، نزاع و ... هستند اما مقامات آموزش و پرورش همچنان بر این باورند که انکار موضوع می تواند از تبعات منفی اجتماعی و فرهنگی آن بکاهد!

طاهره زینالی /

اعتیاد در مدارس چالشی است که اغلب با انکار و عدم ارائه آمارهای واقعی از سوی مسئولان آموزش و پرورش مواجه شده است این درحالی است که امروزه به تبع اجتماع، مدارس نیز درگیر آسیب های اجتماعی از جمله اعتیاد، خودکشی، تجاوز جنسی، نزاع و … هستند اما مقامات آموزش و پرورش همچنان بر این باورند که انکار موضوع می تواند از تبعات منفی اجتماعی و فرهنگی آن بکاهد!

«دانش آموز معتاد» یا «معتاد دانش آموز» از نظر اینکه هر دو دانش آموزی هستند که در دام اعتیاد گرفتار شده اند، تفاوتی ندارد اما سالهاست که مسوولان آموزش و پروش برای مبرا جلوه دادن سیستم آموزشی از معضل اعتیاد با انکار « دانش آموز معتاد» از لفظ « معتادان دانش آموز» استفاده می کنند، واکنشی که در نشست خبری ابراهیم محمدی، مدیرکل آموزش و پرورش آذربایجان غربی به مناسبت بازگشایی مدارس نیز با آن روبرو شدیم؛ «دانش آموز معتاد در مدارس نداریم اما معتادانی که در سن دانش آموزی هستند قابل انکار نیست.»

محمدی درحالی از نبود دانش آموز معتاد در مدارس دفاع کرد که طبق گفته دکتر منصور کیایی، مدیرکل دفتر مراقبت در برابر آسیبهای اجتماعی وزارت آموزش و پرورش، در حال حاضر حدود۱۰ هزار نفر از دانش آموزان کشور از نظر اعتیاد در مرحله‌ای قرار دارند که پس از تجربه مصرف اولیه به مصرف خود ادامه داده و امروزه نیازمند درمان هستند.
با وجود آمار ۱۰ هزار نفری دانش آموزان معتاد در کشور، مگر می شود در مدارس استانی که مسیر ترانزیت مواد مخدر و مبدا ورود مواد مخدر صنعتی به کشور است، دانش آموز معتادی وجود نداشته باشد!
هرچند که صحبت مدیرکل آموزش و پرورش استان در خصوص اجرای طرح های مداخله گرانه و در نهایت معرفی دانش آموزان به اصطلاح در معرض خطر( معتاد) به مراکز بازپروری و ارجاع به بهزیستی خود گویای تناقض و عدم پاسخگویی شفاف در خصوص دانش آموزان معتاد در مدارس استان است!

واقعا اگر دانش آموز معتادی در مدارس وجود ندارد چرا و برای چه کسانی طرح های مداخله گرانه اجرا می شود؟ چه کسانی معتاد شناخته می شوند و از مدرسه اخراج شده و برای ادامه تحصیل به سایر نهادهای مربوطه ارجاع می شوند؟
با وجود اینکه مدیرکل آموزش و پرورش استان آذربایجان غربی آماری از دانش آموزان در معرض خطر استان که برایشان طرح های مداخله گرانه اجرا می شود، ارائه نکرد و شاید هم آماری نبود که بگویند! اما قطعا از ۱۰۰هزار دانش آموز در معرض خطر اعتیاد کشور، تعدادی نیز از دانش آموزان استان هستند.

مدیرکل و مسوولان آموز ش و پرورش آذربایجان غربی بهتر از هر کسی از وضعیت ناهنجاری های مدارس از اعتیاد گرفته تا تجاوز و خودکشی آگاهند، اما انکار را تابوی خود می دانند درحالیکه همین انکار در حرف و اخراج در عمل کار را برای دانش آموزان در معرض و یا گرفتار اعتیاد سخت تر می کند.

اگر نخواهیم چشمان‌مان را به روی واقعیت ببندیم باید قبول کنیم اعتیاد در بین دانش‌آموزان روز به روز در حال افزایش است. پس نیاز است در گام اول آموزش استاندارد و هدفمند در زمینه پیشگیری از اعتیاد برای دانش‌آموزان از مقطع راهنمایی که متاسفانه در حال حاضر از خدمات مشاوره ای بی بهره اند، آغاز شود؛ به‌گونه‌ای که مربیان و مشاوران فقط به بحث هدایت تحصیلی اکتفا نکرده و در ارتباط با پیشگیری از اعتیاد و مبارزه با مواد مخدر به دانش‌آموزان آگاهی داده و آنها را با خطرات احتمالی که در کمین‌شان است، آشنا کنند.

از سوی دیگر نباید از کنار دانش آموزان معتاد بی تفاوت گذشت تا کار بجایی برسد که حال و روزشان برای حضور در مدرسه تعریفی نداشته باشد و به قول آقای محمدی به» معتادان دانش آموز»تبدیل شوند؛ باید انکار واقعیت را کنار گذاشت و به راه‌های موجود فکر کرد و سازوکاری برای مداوا و بازگشت دانش‌آموزان معتاد به تحصیل یافت.

 

منبع: جاده تجارت

ایمیل مستقیم: info@exireno.ir

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*


پربیننده‌ترین‌ها
پربحث‌ترین‌ها