برای کمپین های تشکیل شده غذایی؛
غذا دادن مستمر به پرندگان در زمستان یا فصل های دیگر، موجب خلل در نظام طبیعت و عادات این حیوانات می شود. در نتیجه آن ها به آماده بودن غذا عادت می‌کنند و حتی گاه به دلیل قرار گرفتن در شرایط سخت می‌میرند.

آرمان صادق- اکسیر نو: منطقه گردشگری تالاب کانی برازان با وسعتی افزون بر ۹۲۷ هکتار در ۳۰ کیلومتری شمال مهاباد، از سوی کمیته ملی طبیعت گردی کشور نخستین سایت پرنده نگری در ایران معرفی شده است. کانی برازان را به دلیل وضع زیستی و امنیت مناسب، از استراحتگاه‌ ها و زیستگاه‌های مهم پرندگان در شمال غرب کشور می‌ دانند و هر سال پذیرای شمار زیادی از انواع پرندگان مهاجری است که در مسیر پرواز خود به این تالاب می¬‌رسند.

فعالان زیست محیطی با فرارسیدن فصل سرما، با راه ‌اندازی کمپین‌هایی، به تغذیه پرندگان مهاجر و بومی کمک می‌کنند. این فعالان و دوستداران طبیعت و محیط زیست از مردم می خواهند برای پرندگان مهاجری که به تالاب کانی برازان وارد می‌شوند، نان خشک و دانه کنار بگذارند تا در روزی که اعلام خواهد شد، به آن محل انتقال داده شود.
در دین مبین اسلام به مهربانی با حیوانات سفارش زیادی شده است و احادیث متعددی از مهربانی ائمه با حیوانات وجود دارد. با این حال، کمک به پرندگان به ویژه از نوع وحشی و مهاجر نباید به حدی برسد که در نظام طبیعی آن ها اخلال ایجاد کند. این پرندگان هزاران سال توانسته اند خود را با شرایط زیست طبیعی وفق دهند و نسل خود را تداوم بخشند و امروز هم راه سازگاری با طبیعت را می‌دانند.

غذا دادن مستمر به پرندگان در زمستان یا فصل های دیگر، موجب خلل در نظام طبیعت و عادات این حیوانات می شود. در نتیجه آن ها به آماده بودن غذا عادت می‌کنند و حتی گاه به دلیل قرار گرفتن در شرایط سخت می‌میرند.

بهترین کمک به پرندگان بر هم نزدن عادات تغذیه‌ای آن هاست. غذا دادن موردی به پرندگان در فصل زمستان با انگیزه محبت به آن ها آسیب زیادی به پرندگان نمی زند ولی نباید این کار به صورت مستمر ادامه یابد.

«مارتین شافر» زیست‌شناس تکاملی دانشگاه فرایبورگ درباره اخلال در نظام طبیعی زیستی پرندگان با غذا دادن به آن ها می‌گوید:‌ این امر‌ نوعی جدا کردن تولید مثل و اولین گام برای ایجاد یک گونه است. مسیر مهاجرت چکاوک‌های سرسیاه ‌به طور ژنتیک تعیین می‌شود و جمعیتی از این پرندگان که مورد مطالعه شافر بوده‌اند، در تاریخچه زندگی خود، زمستان‌ها را در اسپانیا می‌گذراندند. آنهایی که به سمت شمال پرواز می‌کردند، نمی‌توانستند در زمین‌های یخ‌زده و بی‌حاصل غذایی پیدا کنند و نابود می‌شدند. اما در نیم‌قرن اخیر،‌ مردم انگلیس غذای زیادی را برای پرندگان، بیرون خانه‌هایشان می‌گذارند. به این ترتیب،‌ پرندگانی که به انگلستان می‌روند، خیلی بیشتر از آن‌ها که به شمال مهاجرت می‌کنند،‌ شانس زنده ماندن می یابند.

در حال حاضر حدود ۳۰ درصد از چکاوک‌های سرسیاه جنوب آلمان و اتریش به انگلستان مهاجرت می‌کنند. در نتیجه ۵۸۰ کیلومتر از مهاجرت ۱۶۰۰ کیلومتری قدیمشان کمتر پرواز می‌کنند. این دسته از پرندگان چون در مهاجرت مسافت کمتری را می‌پیمایند، تابستان زودتر به خانه می‌رسند و می‌توانند در همان اوایل جنگل جای خوبی برای زندگی پیدا کنند. این همه سبب می‌شود احتمال آمیزش پرنده‌ای که به انگلیس مهاجرت کرده با پرنده‌ای مانند خودش،‌ که مسیری مشابه را پیموده است، بیشتر شود ‌تا این که با یکی از اقوام سنتی خود ارتباط برقرار کند که راه طولانی اسپانیا را هنوز طی می‌کند.

با این دسته‌بندی،‌ تفاوت‌هایی ظریف آشکار می‌شود. پرندگانی که به انگلیس می‌روند‌ بال‌های گردتری دارند که قدرت پرواز طولانی را فدای قابلیت‌های حرکتی و مانور بیشتر می‌کند. به علاوه حالا که دیگر به منقارهای پهن برای خوردن زیتون‌های مدیترانه‌ای در فصل زمستان نیازی ندارند،‌ منقارهایشان باریک‌تر و برای خوردن حشرات تابستانی مناسب‌تر می‌شود. علاوه‌ بر این،‌ رنگ پر آنها هم قدری تیره‌تر شده است.

ایمیل مستقیم: info@exireno.ir

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*


پربیننده‌ترین‌ها
پربحث‌ترین‌ها