زندگی با همه پستی‌وبلندی‌هایش در فلات ایران همواره درگذر بوده، گاهی پشت بر زین و شادان و مسرور و گاهی نیز زین به پشت و همراه بحران و سختی؛ این تاریخ زندگی ماست اما آنچه هرگز تغییر نکرده روح بزرگ انسان‌دوستی و همنوع خواهی مردم است. این مردم بارها و بارها در شرایط و موقعیت‌های مختلف ثابت کرده‌اند که فارغ از رنج‌ها و دردهای دیگران نیستند. بارها و بارها برای دستگیری دیگران به میدان آمده‌اند، این بار نیز در آستانه عید فطر با برگزاری و مشارکت در جشن گلریزان آزادی زندانیان جرائم غیرعمد نشان دادند در از بند رهاکردن ده‌ها زندانی در استان، سخنان بسیاری هنوز برای گفتن دارند.

جعفر احمدی – زندگی با همه پستی‌وبلندی‌هایش در فلات ایران همواره درگذر بوده، گاهی پشت بر زین و شادان و مسرور و گاهی نیز زین به پشت و همراه بحران و سختی؛ این تاریخ زندگی ماست اما آنچه هرگز تغییر نکرده روح بزرگ انسان‌دوستی و همنوع خواهی مردم است. این مردم بارها و بارها در شرایط و موقعیت‌های مختلف ثابت کرده‌اند که فارغ از رنج‌ها و دردهای دیگران نیستند. بارها و بارها برای دستگیری دیگران به میدان آمده‌اند، این بار نیز در آستانه عید فطر با برگزاری و مشارکت در جشن گلریزان آزادی زندانیان جرائم غیرعمد نشان دادند در از بند رهاکردن ده‌ها زندانی در استان، سخنان بسیاری هنوز برای گفتن دارند.

اینان نشان دادند که این رسم مروت شهروند ایرانی نیست که عید را جشن بگیرد ولی همشهریان و همسایگانشان به‌دلیل فقر و تمکن مالی و ناتوانی در پرداخت دیه در زندان و حبس باشند. در این وضعیت اسفناک اقتصادی که نان با جان در ستیز است، نفس این کار بزرگ است. چراکه این حکایت زندگی است نه زنده ماندن. چه اینکه با این اقدام، شور زندگی به بیش از ۳۰ خانواده دوباره لبخند می‌زند. چراکه ده‌ها خانواده در آستانه فروپاشی، دوباره جان می‌گیرد و دوام و قوام می‌یابد. این امر به معنای پیشگیری از صدها آسیب اجتماعی پیش‌بینی‌نشده است و این یعنی نجات جامعه از اضمحلال و فروپاشی. مگر جامعه به چه صورت دچار نابسامانی و آشفتگی می‌شود؟ غیرازاین است که فقدان سرپرست خانواده، برای نابودی یک خانواده کافی است؟ چراکه در نبود سایه هر یک از والدین بالاخص نان‌آور خانه، احتمال دارد تمام اعضای خانواده دچار انواع آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی شوند. در کنار این نباید فراموش کرد که زندان نیز گاهی می‌تواند مجرم ساز باشد و شایسته نیست یک انسان سالم در فضایی بماند که احتمالاً از وی یک مجرم بسازد!

زمانی می‌توانیم اهمیت این بخشش و بخشندگی مردم استان را درک کنیم که بدانیم آذربایجان‌غربی به لحاظ شاخص‌های اقتصادی در بین استان‌های دیگر وضعیت چندان مطلوبی ندارد، این استان صنعتی نیست و مرزی بودن نیز صرفاً برایش محرومیت به ارمغان آورده است. بااین‌حال مردمی که به لحاظ اقتصادی چندان برخوردار نیستند، از عواطف و احساسات انسان‌دوستی چنان سرشارند که نمی‌توانند تحمل کنند همنوعانشان به خاطر فقر مادی، شب عید، پشت میله‌های زندان بماند. این نشان می‌دهد که مردم این مرزوبوم هنوز «سرمایه‌های فرهنگی» فروانی دارند تا در مواقع ضروری به آنها تکیه کنند. سرمایه‌هایی که بر مادیات رجحان دارند و التیام‌بخش اقتصاد بیمار یک جامعه است. مردم نیک می‌دانند چه زمانی این سرمایه‌ها را مصرف کنند تا نویدبخش زندگی برای همنوعان خود باشد. درست زمانی که گرانی، تحریم‌ها و بحران‌های اقتصادی اوج می‌گیرد، سرمایه‌های فرهنگی نمایان می‌شود تا نگذارد انسانیت از پا بیافتد.

این بخشندگی مردم و این همت عظیم، پیامی هم برای دولت، متصدیان و مدیران کلان کشور و استان دارد که این مردم را فراموش نکنند و قدر آنان را بدانند. در اوج بحران و مشکلات می‌توان روی این مردم حساب کرد. مردم گرچه این روزها چندان حال خوشی ندارند اما دلی همواره بزرگ دارند. این دل بزرگ می‌تواند جامعه را نظم بدهد و آن را از امواج پرتلاطم سیاسی و اقتصادی به سرمنزلی مآمن برساند و سرمایه‌های فرهنگی خود را برای ثبات مملکت مصرف کنند.

در وطن و استان ما کم نیستند چنین مردمان بخشنده‌ای. همین چند روز پیش بود دختری مهابادی که دچار مرگ مغزی شده بود با اهدای اعضای بدنش، به ۱۳ نفر جان دوباره بخشید. چه شیرین است زندگی با مردمانی که هوای همدیگر را دارند. همواره به‌یاد آوریم این نکته مهم را: مردم ما خیلی خوب‌اند.

جاده تجارت

ایمیل مستقیم: info@exireno.ir

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*


پربیننده‌ترین‌ها
پربحث‌ترین‌ها