آیا توانمندسازی حاشیه نشینیان هم مورد توجه نظام مند خواهد بود ؟

حسین سیوانی – در هفته جاری دولت دکتر روحانی از دو طرح بزرگ ‌و با اهمیت رونمایی کرد ؛ دو طرحی که از جامعیت برخوردارند و بخش های مختلف اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی را تحت الشعاع قرار می دهند  . طرح های مذکور  از این جهت اهمیت بالایی دارند که هم با کیفیت زندگی ، سلامتی  ‌‌و حفظ جان‌ مردم رابطه ی مستقیم دارند و هم با اشتغال ، درآمد و معیشت آنها   ؛ علاوه بر اینها در شرایط رکود  آزاردهنده که می رود اقتصاد ایران را قفل کند اجرای طرح هایی از این دست تحرک خوبی به تولید و بازار کسب و کار کشور می بخشد . طرح نوسازی ناوگان حمل و‌نقل جاده ای و طرح نوسازی بافت های فرسوده شهری طرح هایی هستند که صنعت و بخش خدمات و … را تاحدودی از رکود خارج می کنند و البته به نظر کارشناسان اقتصادی به شرط مدیریت درست منابع ، می توانند  تورم زا   هم نباشد و  …
در خصوص طرح نوسازی بافت های فرسوده ی شهری گویا از اجرای طرح مسکن مهر تجارب خوبی گرفته شده و دولت مصمم است طرح را به بخش خصوصی  متخصص سپرده  و ‌ خود نظارت فنی را برعهده داشته باشد . طرح نوسازی بافت های فرسوده یا بازآفرینی شهری قرار است در ۴۶۵ شهر ، شامل حدود هزار محله در ۲۴ استان به اجرا درآید و مدت اتمام طرح حدود چهارسال است یعنی هر سال ۲۷۰ محله ی فرسوده نوسازی می شود . خوشبختانه استان آذربایجانغربی هم از جمله ی همین استانهاست و امیدواریم در اجرای این طرح اولویت ها بر اساس معیارها و شاخص های فنی و اجتماعی تعیین شود و …
در ادامه آنچه می خواهم به این یادداشت اضافه کنم دو مورد دیگر است : ضرورت نوسازی ناوگان شهری با اولویت کلان شهرهاست که دست کم از نظر زیست محیطی و آلودگی های صوتی و هوا و سلامتی مردم یک نیاز فوری است و دیگری ضرورت توجه به حاشیه نشینی و توانمندسازی حاشیه ی شهرهاست که آسیب های گسترده و‌ چند لایه ای را ایجاد می کننند . حاشیه شهرها بخشی از بافت شهری اما جدا افتاده از متن شهرها هستند و کانون خطرپذیری اند . حاشیه ی شهرها علاوه بر اینکه در معرض خطرات و سوانح طبیعی اند کانون حوادث سیاسی – اجتماعی ‌، فرهنگی و حتی امنیتی می توانند باشند . ظهور حاشیه ی نشینی در شهرها یا سکونتگاه های غیر رسمی  علاوه بر اینکه برآمده  از اجرای برنامه های نوسازی و رشد و توسعه اند ،  تحت تأثیر فقر اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی و مدیریت های نادرست شهری و البته مشکل کشورهای در حال توسعه در همه ی جهان هستند .
عدم نظارت و راهکارها و ابزارهای نظارتی در ارتباط با زمین های بلاصاحب شهری ، تفکیک های غیر مجاز ، تغییر کاربری های غیر قانونی و مافیای زمین ، ساخت و ساز در حریم رودخانه ها و دامنه ی ارتفاعات و منابع طبیعی ، عدم توازن در رشد و توسعه و … مواردی است که همه از آن آگاهی دارند و به تجربه دریافته ام که چقدر سخت و‌دشوار است حل این موارد و … در کنار معضلات و مشکلات اقتصادی ، فرهنگی ، اجتماعی و حتی سیاسی مدتی به آثار جامعه شناختی و روانشناختی در این خصوص فکر می کردم و‌اینکه جمعیت ساکن در این مناطق از نظر روانی خود را در حاشیه و  دور افتاده از متن می دانند و همین احساس رانده شدگی از متن خود منشأ آسیب های مختلف است لذا حاشیه و حاشیه نشین را باید به متن ضمیمه کرد و هویت در متن بودن را به آنها بخشید و این امر مهم علاوه بر تأمین نیازهای زیست شهری از خدمات و اماکن و … با تثبیت این مناطق و پایان بخشیدن به گسترش توقف نشدنی حاشیه شهرها و نیز توانمندسازی فرهنگی اجتماعی امکان پذیر است  .
نهایت سخن اینکه امیدواریم توجه به سکونتگاههای غیر رسمی هم  که در اغلب استان‌ها معضل آفرین شده مورد توجه قرار گیرد . قریب به شش شهر استان آذربایجان غربی هم با معضل سکونتگاه های غیر مجاز و حاشیه نشینی و … روبروست .

ایمیل مستقیم: info@exireno.ir

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*


پربیننده‌ترین‌ها
پربحث‌ترین‌ها