هرماه 160/000/000/000 ریال برای 5000 نفر - پایگاه تحلیلی خبری اکسیرنو
تنها در ۴ سال اخیر، کارکنان این نهاد ۳ برابر شده‌اند
سرویس اقتصادی - رکودهای اقتصادی چند سال اخیر، بیش از هر قشر و سازمانی، دامن گیر شهرداری‌های کشور شده است؛ علی‌الخصوص شهرداری‌های بزرگ‌تر با چالش اقتصادی و مالی بیشتری درگیر هستند. یکی از اصلی‌ترین علت‌های بحران‌های مالی شهرداری‌های کشور، نبود درآمدهای پایدار و اتکای مالی آنها به درآمدهای ناپایدار چون اخذ عوارض از مردم به شکل‌های صدور پروانه ساختمانی، عوارض نوسازی، تغییر کاربری، عوارض کسب و پیشه و خودرو و... است. این وضعیت در کنار رکود بازار مسکن، تحریم‌های بین‌المللی اقتصادی، تورم و وضعیت نامساعد اقتصادی حاکم بر کل کشور، شهرداری‌ها را به آستانه ورشکستگی کشانده است. یک شهرداری استان آذربایجان‌غربی هم از این قاعده مستثنا نبوده و بحران مالی فراوانی دامن گیر این شهرداری شده و شواهد و قرائن پیش رو حکایت از ورشکستگی قریب‌الوقوع مالی این شهرداری دارد.

سرویس اقتصادی – رکودهای اقتصادی چند سال اخیر، بیش از هر قشر و سازمانی، دامن گیر شهرداری‌های کشور شده است؛ علی‌الخصوص شهرداری‌های بزرگ‌تر با چالش اقتصادی و مالی بیشتری درگیر هستند. یکی از اصلی‌ترین علت‌های بحران‌های مالی شهرداری‌های کشور، نبود درآمدهای پایدار و اتکای مالی آنها به درآمدهای ناپایدار چون اخذ عوارض از مردم به شکل‌های صدور پروانه ساختمانی، عوارض نوسازی، تغییر کاربری، عوارض کسب و پیشه و خودرو و… است. این وضعیت در کنار رکود بازار مسکن، تحریم‌های بین‌المللی اقتصادی، تورم و وضعیت نامساعد اقتصادی حاکم بر کل کشور، شهرداری‌ها را به آستانه ورشکستگی کشانده است. یک شهرداری استان آذربایجان‌غربی هم از این قاعده مستثنا نبوده و بحران مالی فراوانی دامن گیر این شهرداری شده و شواهد و قرائن پیش رو حکایت از ورشکستگی قریب‌الوقوع مالی این شهرداری دارد. اگرچه «شهردار» به امید رهایی از این وضعیت، هنوز اعلام ورشکستگی نکرده ولی واقعیت‌های اقتصادی محاسبه‌پذیر و بر مبنای حساب ۴= ۲+۲ است و امید و اما و اگر جایی در این محاسبه ندارد. برخی از علائم و نشانه‌های ورشکستگی این شهرداری به‌شرح زیر است:

تا قبل از سال ۹۳ شهر ما هرماه و شاید هر هفته شاهد طرح‌ها و پروژه‌های عمرانی زیادی بود ولی از سال ۹۳ به بعد در این شهر هیچ پروژه و طرح عمرانی جدیدی تعریف‌نشده و هنوز برخی از پروژه‌های آن زمان هم نیمه‌کاره مانده است؛ مثل روگذر ورودی شهر، شهربازی، تراموا، مرکز خرید و…

شهرداری نتوانسته به تعهدات مالی خود در قبال پیمانکاران عمل کند. پیمانکاران زیادی ادعا می‌کنند که طلبکار شهرداری‌اند و هنوز نتوانسته‌اند با شهرداری تسویه‌حساب کنند. البته شهرداری از طریق تهاتر با برخی از پیمانکاران، تسویه‌حساب کرده و برخی را نیز با اسناد خزانه اسلامی فعلاً و موقتاً راضی نموده، ولی املاک و منقولات شهرداری اولاً محدود بوده و ثانیاً این اموال صرفاً متعلق به امروز نیست و زدن چوب حراج بر همه منابع مالی شهرداری نه‌تنها برای آینده این شهر مفید نیست بلکه نشانه‌ای از ورشکستگی اقتصادی است.
ناتوانی شهرداری در پرداخت حقوق کارمندان خود از دیگر علائم ورشکستگی این شهرداری است. شنیده‌ها حاکی از آن است که کارکنان شهرداری علاوه بر اینکه اضافه‌کار دو ماه از سال ۹۶ را دریافت نکرده‌اند، بلکه هنوز موفق به دریافت حقوق و دستمزد فروردین و اردیبهشت خود نیز نشده‌اند. این مسئله زمانی شکل حادتری به خود می‌گیرد که شهرداری هرماه با حجم انبوهی از نیروها و کارکنان خود مواجه می‌شود که چشم‌انتظار گرفتن حقوق خود هستند. براساس آمار غیررسمی، تعداد کارکنان شهرداری در چند سال اخیر بدون دلایل مشخص و منطقی دو برابر و شاید هم سه برابر افزایش‌یافته و هزینه تأمین حقوق این تعداد نیرو در این برهه‌ی حساس که شهرداری پروژه‌ای و طرح درآمدزایی در دست ندارد؛ کمرشکن خواهد بود. به‌عبارتی حجم ۱۶۰۰ نفری کارکنان شهرداری در سال ۹۳ اکنون به بیش از ۴۵۰۰  و یا ۵ هزار نفر رسیده و تنها در عرض سه سال اخیر، سه برابر افزایش‌یافته و بجای ۲ میلیارد اعتبار لازم سال ۹۳ برای پرداخت حقوق کارکنان، اما اکنون هرماه اعتباری بیش از ۱۶ میلیارد تومان نیاز است تا حقوق همین بدنه تأمین شود درحالی‌که میزان صدور پروانه و دریافت عوارض شهرداری به نسبت سال ۹۳ نه‌تنها افزایش نیافته است بلکه تا چندین برابر کاهش‌یافته است.
به‌کارگیری بی‌حساب‌وکتاب پرسنل در قالب قراردادهای مختلف سبب شده است که حتی کارمندان رسمی و قدیمی‌تر شهرداری نیز نسبت به این وضعیت معترض و شاکی باشند چه اینکه اگر بدنه شهرداری بجای ۵۰۰۰ نفر همان ۱۶۰۰  و یا ۲۰۰۰ نفر می‌ماند اکنون آنها می‌توانستند حقوق خود را به‌روز دریافت دارند.
رکورد اقتصادی بر زندگی شهروندان تأثیر گذاشته و شهرداری که همیشه یک دستش در جیب مردم است با جیب‌های خالی مردم روبرو شده است. این به معنای پایین آمدن آمار درآمدهای ناپایدار شهرداری است. در چند سال اخیر درآمدهای شهرداری از اخذ عوارض و صدور پروانه ساختمانی، نوسازی و … کاهش چشمگیری داشته است. هرچند در این خصوص آمار دقیقی وجود ندارد ولی مشاهدات عینی از شهرداری‌های مناطق و اداره درآمدهای عمومی حکایت از تائید این موضوع دارد. یقیناً گسترش مناطق محدوده شهری در حاشیه شهر به‌منظور جبران درآمدهای شهرداری نمی‌تواند در درازمدت راهگشا باشد. هرچند ممکن است در کوتاه‌مدت نفسی تازه را به کالبد بی‌جان شهرداری برساند ولی در درازمدت برای مدیریت شهری مسأله آفرین خواهد بود.

ناتوانی شهرداری در عمل به تعهدات مالی در قبال اخذ وام از بانک‌های عامل نیز از علائم دیگر ورشکستگی این نهاد عمومی غیردولتی است. شهرداری در اوایل بحران مالی برای برون‌رفت از این وضعیت، اقدام به اخذ وام از بانک‌های مختلف از جمله بانک شهر، رسالت و… نموده است که به‌نظر می‌رسد در بازپرداخت این وام‌ها دچار مشکل شده است ضمن اینکه سود و بهره این وام‌ها می‌تواند بحران مالی شهرداری را شدیدتر کند. از طرف دیگر شهرداری در پرداخت حق بیمه کارکنان خود با شرکت‌های بیمه‌گذار نیز با مشکلات عدیده‌ای روبرو است.
به‌رغم مشکلات فراوان مالی شهرداری، هر روزه همایش‌ها، جشنواره‌ها، مراسمات و مناسبت‌هایی مختلفی توسط آن با هزینه‌های گزاف هستیم که به‌نظر می‌رسد بیش از آنکه این‌گونه مراسمات نفعی برای مردم داشته باشد بیشتر برای« بازاریابی سیاسی» و« اشتهارطلبی» و«آوازه‌گری» جهت انتخابات آینده در حال انجام است. بااین‌وجود این سنخ برنامه‌ها، هزینه‌های کلانی بر گرده شهرداری و مردم شهر تحمیل می‌کند و حاصل دیگری برای مردم و مجموعه شهرداری ندارد.

مخلص کلام اینکه همه این موارد درکنار مشکلات دیگری که فعلاً آمار و اطلاع درستی از آنها در دست نیست گواهی بر وجود سایه ورشکستگی بر سر شهرداری است. اخیراً هم شهردار اعلام تخفیف بالای ۳۰ درصدی برای صدور پروانه ساختمانی نموده و تا الآن که این گزارش نوشته می‌شود، متأسفانه مردم استقبالی از آن نکرده‌اند. هرچند مشکل مالی شهرداری‌ها یک مشکل ساختاری و قانونی در حاکمیت کشور است، چون منبع مالی شهرداری‌ها تنها وابسته به درآمدهای ناپایدار تعریف‌شده است. ولی شهرداری‌ها به‌عنوان یک شخصیت حقوقی توان تعریف برخی منابع مالی پایدار را برای خود دارند و باید در این زمینه از قبل سرمایه‌گذاری می‌کردند. این شهرداری هم یک دوران رشد و شکوفایی اقتصادی را به خود دیده است باید آن زمان که شرایط فراهم بوده به فکر چنین ایامی می‌بود و امروزه شاهد گیرافتادن در باتلاق بحرانی مالی و ورشکستگی نمی‌بود.
منبع: جاده تجارت

ایمیل مستقیم: info@exireno.ir

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. موارد الزامی نشانه‌دار هستند.*

*


پربیننده‌ترین‌ها
پربحث‌ترین‌ها